Płytki szkliwione to płytki ceramiczne lub gresowe pokryte od wierzchu warstwą szkliwa, która tworzy gładką, szczelną powłokę. Dzięki niej są łatwiejsze w czyszczeniu, mniej podatne na plamy i dostępne w wielu wzorach, ale ich trwałość zależy od rodzaju podłoża oraz parametrów powierzchni.
Co to znaczy, że płytka jest szkliwiona?
Szkliwienie polega na nałożeniu na bazę płytki cienkiej warstwy przypominającej płynne szkło, często z dodatkiem pigmentów. Podczas wypalania w wysokiej temperaturze szkliwo stapia się z podłożem i tworzy twardą powłokę ochronną. Można porównać ją do skorupy zabezpieczającej bardziej porowatą bazę.
To, co widzisz na powierzchni płytki, nie musi więc mieć takiego samego składu jak jej wnętrze. Bazą może być zwykła ceramika albo gres. Szkliwienie jest warstwą wykończeniową, a nie nazwą całego materiału.
Kolor, wzór i faktura znajdują się przede wszystkim na powierzchni. Dzięki temu płytki szkliwione mogą imitować drewno, marmur, beton lub kamień. Dostępne są między innymi w wykończeniu matowym, satynowym i z połyskiem.
Jakie właściwości mają płytki szkliwione?
Szkliwo zamyka znaczną część mikroporów na powierzchni, dlatego wilgoć, tłuszcz i zabrudzenia mają mniejszą możliwość wnikania w materiał. Nie oznacza to jednak, że każda płytka szkliwiona będzie tak samo odporna na ścieranie. Przy wyborze podłogi trzeba sprawdzić także klasę ścieralności, antypoślizgowość i przeznaczenie produktu.
Najważniejsze zalety tego rodzaju wykończenia to:
- Odporność na plamy – zabrudzenia pozostają głównie na powierzchni, więc łatwiej je usunąć.
- Łatwe czyszczenie – gładka powłoka nie zatrzymuje tak łatwo kurzu, tłuszczu ani osadów.
- Duży wybór wzorów – szkliwo pozwala uzyskać imitacje drewna, kamienia, marmuru i betonu.
- Ochrona przed wilgocią – szczelna powierzchnia ogranicza kontakt wody z bazą płytki.
- Różne efekty wizualne – płytka może być matowa, satynowa, lappato albo błyszcząca.
Szkliwienie nie jest tym samym co polerowanie. Polerowanie to mechaniczna obróbka powierzchni, która nadaje połysk. Płytka nieszkliwiona także może być polerowana, choć w wyniku takiej obróbki jej pory mogą się otworzyć i wymagać zabezpieczenia impregnatem.
Płytki szkliwione czy nieszkliwione?
Płytki nieszkliwione, często określane jako techniczne, mają jednolitą strukturę w całym przekroju. Ich powierzchnia nie jest przykryta dekoracyjną warstwą szkliwa. Dzięki temu zarysowania i niewielkie odpryski są zwykle mniej widoczne, ponieważ nie odsłaniają wyraźnie odmiennego koloru podłoża.
W praktyce wybór sprowadza się do zestawienia łatwego czyszczenia i swobody aranżacyjnej z odpornością na intensywne użytkowanie. Poniższe porównanie pokazuje najważniejsze różnice:
| Cecha | Płytki szkliwione | Płytki nieszkliwione |
|---|---|---|
| Wygląd | Duża różnorodność kolorów, wzorów i faktur, w tym imitacje drewna lub marmuru | Zwykle jednolity, bardziej surowy wygląd, często matowa powierzchnia |
| Odporność na plamy | Wysoka na powierzchni, ponieważ szkliwo ogranicza wnikanie zabrudzeń | Zależna od struktury, wykończenia i impregnacji, mikropory mogą zatrzymywać płyny |
| Odporność na ścieranie | Zależy od jakości szkliwa i klasy PEI, przy piasku powierzchnia może z czasem zmatowieć | Bardzo wysoka, a zużycie jest mniej widoczne dzięki jednolitej strukturze |
| Odporność na uszkodzenia | Trwała, ale przy silnym uderzeniu szkliwo może odprysnąć | Odpryski i rysy są zwykle mniej zauważalne |
| Zastosowanie | Ściany, kuchnie, łazienki, salony i podłogi o dobranych parametrach | Przedpokoje, garaże, ciągi komunikacyjne, tarasy i inne wymagające miejsca |
W przypadku gresu nieszkliwionego nasiąkliwość często jest niska, ale sama informacja o braku szkliwa nie wystarcza do oceny konkretnego produktu. Trzeba sprawdzić dane techniczne, zwłaszcza mrozoodporność, nasiąkliwość i antypoślizgowość.
Gdzie stosować płytki szkliwione?
W kuchni i łazience szkliwiona powierzchnia jest szczególnie wygodna. Na ścianie nad blatem ogranicza przywieranie tłuszczu, a w strefie prysznica ułatwia usuwanie osadów. Na podłodze również może się sprawdzić, pod warunkiem że płytka ma parametry dopasowane do ruchu i warunków użytkowania.
Przy płytkach podłogowych sprawdź przede wszystkim klasę antypoślizgowości oznaczaną symbolem R. W kuchni, łazience lub przy wejściu nie warto kierować się samym wyglądem. Wysoki połysk może być śliski po zachlapaniu, dlatego do mokrych stref lepsza bywa powierzchnia matowa albo strukturalna.
W przedpokoju piasek nanoszony na obuwiu działa jak materiał ścierny. Płytki szkliwione można tam zastosować, ale należy dobrać produkt o klasie PEI przeznaczonej do intensywnego ruchu. W domu z dużą liczbą użytkowników lub bezpośrednim wejściem z zewnątrz gres techniczny może lepiej znosić codzienne obciążenia.
Na tarasie, balkonie i zewnętrznych schodach liczą się mrozoodporność, niska nasiąkliwość oraz dobra przyczepność. Często wybiera się w tych miejscach gres nieszkliwiony o szorstkiej powierzchni. Gres szkliwiony także może być stosowany na zewnątrz, ale tylko wtedy, gdy producent potwierdza jego mrozoodporność i parametry antypoślizgowe.
Jeśli zależy Ci na równej, nowoczesnej powierzchni, zwróć uwagę także na rektyfikację. Rektyfikowane krawędzie są precyzyjnie przycięte, co ułatwia uzyskanie węższej fugi. Nie zmienia to jednak odporności płytki na ścieranie ani jej antypoślizgowości.
Werdykt: płytki szkliwione wybierz wtedy, gdy ważne są łatwe czyszczenie, odporność na plamy i duża swoboda wzornicza. Do miejsc narażonych na piasek, częste uderzenia i intensywny ruch rozważ gres nieszkliwiony, a przy każdej podłodze sprawdź klasę PEI, antypoślizgowość oraz przeznaczenie określone przez producenta.
