Dystanse pod zbrojenie ustawia się zazwyczaj co 50–100 cm. Dokładny rozstaw zależy od rodzaju elementu, średnicy i ciężaru prętów, sztywności całego zbrojenia oraz podłoża. Wartości orientacyjne nie zastępują projektu konstrukcyjnego.
Od czego zależy rozstaw dystansów?
Dystans zbrojeniowy utrzymuje pręty w zaprojektowanym położeniu podczas betonowania. Nie określa jednak grubości otuliny samym rozstawem. Rozstaw oznacza odległość między kolejnymi punktami podparcia, a otulina betonowa jest grubością betonu oddzielającą stal od powierzchni elementu.
Im cieńsze pręty, cięższa siatka lub większa podatność zbrojenia na ugięcie, tym gęściej należy ustawiać dystanse. Punkty podparcia zagęszcza się także przy krawędziach, narożnikach i miejscach, w których zbrojenie może przesunąć się pod wpływem chodzenia po nim albo naporu mieszanki betonowej.
Jaki rozstaw dystansów stosować w poszczególnych elementach?
| Element konstrukcyjny | Rekomendowany rozstaw | Uwagi |
|---|---|---|
| Płyty stropowe i fundamentowe | 50–75 cm | Dolną warstwę podpiera się w obu kierunkach, a przy zbrojeniu dwuwarstwowym górną warstwę zwykle co około 1 m. |
| Ściany żelbetowe | 50–75 cm | Dystanse rozmieszcza się w pionie i poziomie, aby utrzymać otulinę po obu stronach zbrojenia. |
| Belki | 50–75 cm pod dolnymi prętami | Po bokach potrzebne są dodatkowe podparcia, szczególnie przy szerokiej belce i większej liczbie prętów. |
| Słupy | około 50 cm | Podparcie stosuje się wzdłuż wysokości, zwłaszcza przy narożnikach i deskowaniu. |
W masywnych płytach fundamentowych dolne zbrojenie może wymagać podparcia co około 50 cm, natomiast górne – co około 1 m. Ostateczny układ zależy jednak od projektu, grubości płyty i sposobu wykonania zbrojenia.
Na co uważać podczas montażu?
Rodzaj dystansu trzeba dopasować do podłoża i obciążenia. Na twardym, stabilnym podłożu mogą sprawdzić się dystanse punktowe. Na styropianie, piasku lub folii lepiej stosować modele z szeroką podstawą, na przykład talerzykowe, które nie zapadają się i nie przechylają pod ciężarem zbrojenia.
Podczas układania sprawdź następujące elementy:
- Stabilność podparcia – dystanse nie powinny przewracać się ani zagłębiać w podłoże.
- Zagęszczenie przy krawędziach – w tych miejscach zbrojenie jest bardziej podatne na przesunięcie podczas betonowania.
- Wysokość dystansu – musi odpowiadać wymaganej otulinie określonej w projekcie, a nie tylko grubości elementu.
- Rodzaj materiału – dystanse betonowe stosuje się często przy ciężkich fundamentach, plastikowe w wielu płytach i ścianach, a stalowe jako podparcie górnych warstw zbrojenia.
- Pełne otoczenie betonem – stal zbrojeniowa ani stalowe elementy dystansowe nie mogą wystawać z gotowego betonu.
Najważniejszy jest projekt techniczny konstrukcji. To on określa wymaganą otulinę, układ zbrojenia i warunki wykonania. Zakres 50–100 cm jest jedynie ogólną wskazówką wykonawczą, a w przypadku rozbieżności pierwszeństwo ma dokumentacja projektowa i zalecenia projektanta konstrukcji.
