Siatkę na styropian kładzie się przez zatopienie jej w zaprawie zbrojącej, a nie przez przyklejenie bezpośrednio do płyt i pokrycie klejem z wierzchu. Pasy siatki muszą zachodzić na siebie na minimum 10 cm, a ich łączenia nie powinny wypadać w tych samych miejscach co styki płyt styropianowych.
Przygotowanie materiałów i podłoża
Warstwa zbrojąca w systemie ETICS składa się z zaprawy klejącej oraz zatopionej w niej siatki z włókna szklanego. Siatka przejmuje część naprężeń powstających przy nagrzewaniu i ochładzaniu elewacji, dlatego błędy na tym etapie mogą później powodować pęknięcia tynku.
Wybierz siatkę przeznaczoną do konkretnego systemu ociepleń, zwykle o gramaturze co najmniej 145 g/m². Najbezpieczniej stosować elementy jednego producenta, ponieważ zaprawa i siatka są wtedy przebadane jako kompatybilny zestaw. Do wykonania warstwy zbrojącej użyj zaprawy przeznaczonej do zatapiania siatki. Klej do przyklejania styropianu nie jest automatycznie klejem do wykonywania warstwy zbrojonej.
Przed rozpoczęciem prac przygotuj:
- siatkę z włókna szklanego przeznaczoną do systemów ETICS
- zaprawę klejącą do wykonywania warstwy zbrojącej
- pacę zębatą o zębach około 6–8 mm
- pacę stalową lub plastikową do zatapiania i wygładzania siatki
- papier ścierny lub tarkę do styropianu oraz szczotkę do odpylenia
Styropian powinien być stabilnie przyklejony, równy i suchy. Po związaniu płyt zeszlifuj wystające krawędzie oraz nierówności, a następnie dokładnie usuń pył. Szczeliny między płytami wypełnij materiałem przewidzianym przez system, nie pozostawiaj ich pod warstwą zbrojącą. W typowych zaleceniach prace rozpoczyna się po co najmniej kilku dniach od przyklejenia płyt, zawsze zgodnie z instrukcją producenta.
Jak kłaść siatkę na styropian krok po kroku?
Pracuj przy temperaturze podłoża i powietrza zgodnej z instrukcją systemu. Typowy zakres wynosi od 5 do 25°C. Elewację trzeba chronić przed deszczem, silnym słońcem i wiatrem, na przykład za pomocą siatek osłonowych.
- Przygotuj zaprawę. Wymieszaj ją z wodą w proporcjach podanych przez producenta, używając mieszarki wolnoobrotowej. Po uzyskaniu jednolitej konsystencji odczekaj czas wskazany w instrukcji i wymieszaj masę ponownie.
- Nałóż klej na styropian. Rozprowadź zaprawę równomiernie na całej powierzchni pasa, który zamierzasz od razu zazbroić. Paca zębata o zębach około 6–8 mm ułatwia uzyskanie jednolitej warstwy. Nie zostawiaj suchych pól ani punktowych placków kleju.
- Wtopić siatkę w świeżą zaprawę. Rozwiń pas i wciskaj go pacą w klej, prowadząc narzędzie od środka ku brzegom. Siatka powinna znaleźć się mniej więcej w połowie grubości warstwy zbrojącej, bez fałd, zagięć i pęcherzy.
- Wykonaj zakłady. Kolejne pasy układaj z zakładem o szerokości co najmniej 10 cm. Zakład musi być całkowicie pokryty zaprawą. Nie prowadź łączenia siatki dokładnie nad stykiem dwóch płyt styropianowych, ponieważ tworzy to osłabioną linię w warstwie.
- Wygładź powierzchnię. Zbierz nadmiar kleju i uzupełnij miejsca, w których pojawiają się prześwity. Po zatopieniu siatka powinna być niewidoczna, ale nie może zostać wypchnięta na samą powierzchnię.
- Wykonaj warstwę wyrównującą. Po związaniu pierwszej warstwy nanieś zaprawę tak, aby cała warstwa zbrojona miała zwykle około 3–5 mm. Powierzchnia powinna być równa i pozbawiona ostrych krawędzi, lecz nie musi być polerowana na gładko.
Ostrzeżenie: nie przyklejaj siatki bezpośrednio do styropianu, a następnie nie smaruj jej klejem od góry. Prawidłowa warstwa zbrojąca to zaprawa, w której siatka jest zatopiona. Siatka leżąca na podłożu lub widoczna na powierzchni nie zapewnia ciągłości zbrojenia i może prowadzić do pęknięć.
Narożniki, ościeża i inne newralgiczne miejsca
Narożniki zewnętrzne zabezpiecz profilami narożnikowymi z wtopioną siatką. Profil ustaw w pionie, zatop w zaprawie i połącz jego siatkę z siatką na elewacji, zachowując wymagane zakłady. Wokół okien i drzwi wykonaj dodatkowe, diagonalne wzmocnienia z niewielkich prostokątnych pasów siatki ułożonych pod kątem. Ograniczają one ryzyko pęknięć wychodzących od naroży otworów.
Także przy cokole, ościeżach i przejściach instalacyjnych nie zostawiaj szczelin ani nieciągłości. Profile oraz dodatkowe wzmocnienia powinny być osadzone w tej samej zaprawie zbrojącej i połączone z główną warstwą bez przerw.
Warunki pracy i przerwy technologiczne
| Parametr | Zalecenie | Znaczenie dla prac |
|---|---|---|
| Temperatura | Około 5–25°C, zgodnie z kartą systemu | Poza tym zakresem wiązanie zaprawy może przebiegać nieprawidłowo |
| Grubość warstwy zbrojącej | Zwykle 3–5 mm | Zapewnia przykrycie siatki i wyrównanie podłoża |
| Schnięcie przed kolejnymi pracami | Co najmniej 48 godzin, często dłużej | Czas zależy od temperatury, wilgotności i zaleceń producenta |
Nie gruntuj ani nie tynkuj świeżej warstwy. Minimalna przerwa technologiczna wynosi zwykle 2–3 doby w dobrych warunkach, ale przy chłodzie, podwyższonej wilgotności lub słabej wentylacji może się wydłużyć. Decydujące jest rzeczywiste wyschnięcie i związanie zaprawy, a nie sam upływ czasu zapisany w kalendarzu.
Przed przejściem do gruntowania sprawdź jakość wykonania:
- siatka jest całkowicie zatopiona i nie prześwituje
- zakłady między pasami mają co najmniej 10 cm
- łączenia siatki nie pokrywają się ze stykami płyt styropianowych
- na powierzchni nie ma pęcherzy, fałd ani pustych miejsc
- warstwa jest równa, związana i ma około 3–5 mm grubości
Najważniejsze jest zachowanie ciągłej, równej warstwy kleju z siatką zatopioną wewnątrz. Jeśli powierzchnia jest nierówna, siatka wystaje albo brakuje zakładów, poprawki należy wykonać przed gruntowaniem i tynkowaniem.
