Strop Teriva – jak układać krok po kroku?

Strop Teriva układa się w kolejności: belki, podpory montażowe, pustaki, wieńce i zbrojenie, a na końcu betonowanie. Projekt konstrukcyjny budynku ma pierwszeństwo przed każdą ogólną instrukcją, ponieważ określa rozstaw belek, liczbę podpór, zbrojenie oraz wymagane elementy dodatkowe.

Czym jest strop Teriva?

Teriva to strop gęstożebrowy. Jego podstawowymi elementami nośnymi są kratownicowe belki stropowe, natomiast pustaki pełnią funkcję wypełnienia przestrzeni między belkami. Obciążenia przenoszą przede wszystkim belki, żebra, wieńce i warstwa nadbetonu, dlatego nie wolno traktować pustaków jako części nośnej.

Przed rozpoczęciem prac trzeba sprawdzić dokumentację konstrukcyjną, przygotowanie ścian oraz poziom podpór. Odstępstwa od projektu, w tym zmiana rozstawu belek lub zbrojenia, wymagają konsultacji z projektantem.

Przygotowanie – rozstaw belek i elementy systemu

Najczęściej stosuje się rozstaw osiowy belek 60 cm albo 45 cm. Dokładny wariant musi odpowiadać projektowi i dokumentacji producenta. Mniejszy rozstaw może wiązać się z większą nośnością, ale oznacza także większe zużycie materiału.

Przy ścianach nośnych cieńszych niż 200 mm belki po obu stronach ściany układa się mijankowo. Nie powinny znajdować się w jednej linii. Zalecane przesunięcie wynosi co najmniej 150 mm, o ile dokumentacja systemu lub projekt nie przewidują innego rozwiązania.

Do montażu potrzebne są przede wszystkim belki, pustaki właściwego typu, podpory montażowe, elementy zbrojenia, drut wiązałkowy, beton oraz pomost roboczy. Pustaków nie należy układać, stojąc bezpośrednio na niepodpartym stropie.

Jak układać belki i pustaki krok po kroku?

Prace prowadzi się w następującej kolejności:

1. Sprawdź podpory stałe – mury i podciągi muszą mieć właściwy poziom, a ich powierzchnia powinna umożliwiać prawidłowe oparcie belek.
2. Ułóż belki – długość oparcia na murze lub innej podporze nośnej powinna wynosić co najmniej 100 mm. Przy bezpośrednim oparciu stosuje się warstwę zaprawy cementowej zgodnie z dokumentacją.
3. Skontroluj rozstaw – między belkami przy obu podporach ułóż po jednym pustaku. Taki pomiar pozwala sprawdzić, czy osie belek są rozmieszczone prawidłowo.
4. Wykonaj stemplowanie – podpory ustaw pod węzłami pasa dolnego kratownicy. Ich liczba zależy od rozpiętości i projektu, zwykle stosuje się jedną, dwie albo trzy podpory w każdym polu.
5. Ułóż pustaki przy podporach – dwa skrajne rzędy stabilizują układ i ułatwiają dalsze rozmieszczanie wypełnienia.
6. Wypełnij pola pustakami – układaj je prostopadle do belek, w jednym kierunku, korzystając z odpowiednio usztywnionych pomostów roboczych.
7. Zamknij czoła pustaków – przy wieńcach, podciągach i żebrach rozdzielczych pustaki powinny mieć zabezpieczone powierzchnie czołowe.

Źle ustawione lub zbyt rzadkie podpory mogą doprowadzić do nadmiernego ugięcia, uszkodzenia elementów, a nawet zawalenia stropu podczas betonowania. Nie należy przyjmować stałej odległości stempli bez sprawdzenia projektu. Przy rozpiętości w świetle podpór wynoszącej co najmniej 4,6 m dokumentacja może przewidywać wstępne ugięcie odwrotne 10 mm.

Wieńce, żebra i zbrojenie podporowe

Po ułożeniu pustaków wykonuje się elementy, które zamykają i wzmacniają konstrukcję. Ich układ oraz wymiary wynikają z projektu, a podane niżej wartości są ogólnymi wymaganiami stosowanymi w dokumentacji systemów Teriva.

• Wieńce żelbetowe – wykonuje się je na obrzeżach stropu, na ścianach nośnych oraz na ścianach równoległych do belek. Ich wysokość nie powinna być mniejsza od wysokości konstrukcyjnej stropu, a szerokość powinna wynosić co najmniej 100 mm. Zbrojenie obejmuje minimum trzy pręty o średnicy 10 mm, chyba że projekt wymaga większego zbrojenia.
• Zbrojenie podporowe – zgodnie z PN-EN 15037-1 stropy gęstożebrowe wymagają zbrojenia zdolnego do przenoszenia momentów w strefach podporowych. Stosuje się między innymi siatki zaginane, układane wzdłuż podpór skrajnych i pośrednich, a ich pręty łączy się ze zbrojeniem wieńca.
• Żebra rozdzielcze – przy rozpiętości w świetle podpór większej niż 3,4 m projektuje się co najmniej jedno żebro rozdzielcze. Jego szerokość, zbrojenie i zakotwienie muszą odpowiadać dokumentacji konstrukcyjnej.
• Zbrojenie nadbetonu – warstwę nad pustakami wzmacnia się siatką zgrzewaną zakotwioną w wieńcach. Przykładowe rozwiązanie obejmuje pręty o średnicy 4,5 mm i oczka 250 × 250 mm, ale ostateczny dobór wynika z projektu.

Pod ściankami działowymi ustawionymi równolegle do belek trzeba przewidzieć wzmocnione żebro, na przykład przez ułożenie kilku belek obok siebie albo wykonanie ukrytej belki żelbetowej. Nie wolno przenosić ciężkiej ścianki na samych pustakach.

Betonowanie i pielęgnacja stropu

Przed betonowaniem usuń zanieczyszczenia, sprawdź zbrojenie i obficie zwilż pustaki oraz pozostałe elementy. Ogranicza to gwałtowne odbieranie wody z mieszanki betonowej. Żebra między pustakami i nadbeton wykonuje się z betonu klasy co najmniej C20/25, z kruszywem o uziarnieniu nie większym niż 8 mm.

Betonowanie prowadzi się stopniowo, w kierunku prostopadłym do belek. Nie wolno gromadzić dużej ilości mieszanki w jednym miejscu, ponieważ powoduje to miejscowe przeciążenie konstrukcji. Trzeba dokładnie wypełnić przestrzenie między pustakami, okolice czoła belek oraz strefy zbrojenia podporowego. Wieńce betonuje się razem ze stropem.

Po ułożeniu mieszanki beton wymaga pielęgnacji dostosowanej do temperatury i wilgotności powietrza. W czasie betonowania należy kontrolować jakość mieszanki i postępować zgodnie z wymaganiami dotyczącymi betonu konstrukcyjnego. Podpór montażowych nie usuwa się przedwcześnie, ponieważ termin ich demontażu zależy od osiągnięcia wymaganej wytrzymałości i zaleceń projektanta.

Odbiór częściowy przed betonowaniem

Przed zamówieniem mieszanki wykonaj odbiór częściowy. Sprawdź wszystkie punkty, które po zalaniu stropu będą niewidoczne:

• Czy belki mają wymagane oparcie na murach lub podciągach?
• Czy rozstaw belek odpowiada projektowi i typowi pustaków?
• Czy podpory montażowe są stabilne, wypoziomowane i ustawione pod węzłami kratownic?
• Czy pustaki są ułożone prostopadle do belek, a ich czoła przy wieńcach i żebrach są zamknięte?
• Czy wieńce, żebra rozdzielcze i wzmocnienia pod ściankami wykonano zgodnie z projektem?
• Czy zbrojenie podporowe jest zamontowane przy wszystkich wymaganych podporach?
• Czy siatka nadbetonu jest ułożona i zakotwiona w wieńcach?
• Czy strop został oczyszczony, a pustaki i elementy konstrukcji zwilżone przed betonowaniem?

Jeżeli którykolwiek punkt budzi wątpliwości, betonowania nie należy rozpoczynać do czasu wyjaśnienia problemu z kierownikiem budowy lub projektantem. W stropie Teriva precyzja montażu, prawidłowe podparcie i kompletne zbrojenie decydują o bezpiecznej pracy całej konstrukcji.